Voeding en gezondheid | Hoe kan een arts je helpen als die vrijwel niks heeft geleerd over voeding?

September 12, 2019

Wanneer je je niet goed voelt, ga je naar de (huis)arts. Maar als voeding een bepalende rol speelt bij het ontwikkelen van een ziekte, kan deze arts je dan wel helpen? In Amerikaanse documentaires zijn artsen geïnterviewd waarbij ze vroegen hoeveel ze tijdens de studie geleerd hebben over voeding. Zij gaven aan, dat dit nihil was en dat dit als onbelangrijk werd gezien. Zelf heb ik wat meegemaakt wat bovenstaande opvatting bevestigd. Hippocrates was voorstander van voeding als medicijn, volgens mij had hij gelijk. Door mijn ervaring in Amerika ben ik gaan beseffen wat ongezonde voeding met je kan doen en geloof me, het verwoest je lichaam.

Drie maanden in Amerika en het effect op mijn gezondheid

Een aantal jaar geleden heb ik een rondreis door de Verenigde Staten gemaakt, wat werkelijk fantastisch was. Naast het feit dat dit de mooiste tijd van mijn leven was, deed het de gezondheid niet veel goeds. Tijdens de reis was er niks aan de hand en was alles prachtig. We aten alles wat los en vast zat en dan met name hamburgers. Daarnaast kregen we een ontbijt, dat veel te veel en te ongezond was. Overal zat friet en cola bij. In Amerika is het lastig om gezond eten te kopen, slechts bij enkele restaurants is dat mogelijk. Toen ik thuis was, begon de ellende. Moeite met ademen en een brok in de keel waren het gevolg. Ademhalen was mij ineens vreemd geworden en wist niet meer hoe dat op een natuurlijke manier moest. Het was goed mis, maar wanneer ik ontspannen was en afleiding had, ging het een stuk beter. Mijn moeder dacht dan ook dat het stress was. Zij had tenslotte veel gelezen over ziektebeelden en gezondheid. Achteraf gezien was het inderdaad stress. Geen stress uit negatieve emoties, maar de zogenoemde chemische stress. Het lichaam was zwaar verzuurd en vervuild.

 

Wat deed de arts?
Toen ik artsen bezocht, werd ik aan alle kanten nagekeken. Eerst dachten ze dat het astma was en vervolgens kwamen ze er niet uit. Bij een doorverwijzing werd het allemaal duidelijk, maar wel pas nadat ik zelf had gezegd dat ik in Amerika was geweest. De behandelende arts was gelukkig wel een geneesheer die enig zicht had op voeding. Hij zag dat mijn keel helemaal rood en geïrriteerd was en gaf aan dat er wat moest veranderen. Hij stelde voor om medicijnen te nemen, mijn moeder vond dat geen goed idee. Daaropvolgend zei de arts dat ik wellicht ook mijn leefstijl, en dan met name de voeding, kon aanpassen om het probleem op te lossen. Met een opgelucht gevoel liep ik de deur uit en ik had grote plannen. Met veel beweging en een verbetert voedingspatroon ben ik uit de ellende gekomen, maar dit was zeker niet gemakkelijk. Een heuse detox, met alle gevolgen van dien, leverde mij uiteindelijk een gezond lichaam op. Dat dit schade aan het lijf heeft aangebracht, is zeker; gelukkig is het lichaam zelfhelend. De conclusie van het verhaal lijkt mij duidelijk: hoe kan een arts mij een goed advies geven als hij geen idee blijkt te hebben dat verkeerde voeding de oorzaak van ziekte kan zijn, omdat hij hier niks over heeft geleerd tijdens zijn studie! De medici is daarentegen wel degelijk benodigd, hoe kun je anders een gebroken been helen?